شمارهٔ ۱۷۲ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل تو به درد یار هجران می‌کش
زهر آب ز جام نامرادی می‌چش
تا همچو خردمند چرا گوشه فقر
بر خود نگرفتی که نشینی دلخَوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دل خود می‌گوید که به خاطر دوری یارش دردی عمیق احساس می‌کند. او همچنان زهر این دوری را می‌چشد و از عدم خوشبختی خود رنج می‌برد. شاعر از خردمندان می‌پرسد چرا باید به فقر و غم گوشه‌نشینی راضی باشند و دلخوشی را فراموش کنند.