شمارهٔ ۱۹۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از درد و غم عشق سخن می‌گوید. او به شدت تحت تأثیر احساسات خود قرار دارد و به نوعی در چاهی عمیق از مشکلات عشقی گرفتار شده است. او اعتراف می‌کند که از معشوق جز غم چیزی نصیبش نشده و این وضعیت برایش بسیار دشوار است.