شمارهٔ ۱۹۶ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
وقتست که بر سرم کنی باران گل
زیرا که ز باغ رو کند پنهان گل
آمد به جهان باغ تا عیش کند
کوتاهی عمر دید و شد گریان گل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی و لطافت گل‌ها صحبت می‌کند و می‌گوید که وقت بارش باران بر روی گل‌هاست. او بیان می‌کند که گل‌ها از باغ پنهان می‌شوند و این باغ برای شادی و لذت به جهان آمده است. اما با توجه به کوتاهی عمر گل‌ها، آنها نیز به گریه می‌افتند.