شمارهٔ ۲۰۰ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی جهان و خاصه زیبایی چهره محبوبش اشاره می‌کند. او جهان را چون تخت چمنی describes می کند که گل‌ها آن را زینت داده‌اند و از آن می‌خواهد که در میان زیبایی‌ها، چهره محبوبش را چون گل نمایان کند. در واقع، زیبایی و دلربایی او را به زیبایی گل‌ها تشبیه می‌کند.