شمارهٔ ۲۲۰ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم که هوای یار سرکش گیرم
سودای سر زلف مشوّش گیرم
خواهم که ز جان و دل شوم قربانش
چون نیست میسّرم که ترکش گیرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر expresses desires عمیق خود برای عشق و معشوقه‌اش دارد. او می‌گوید که می‌خواهد در هوای یار خود غرق شود و از زیبایی‌های او لذت ببرد. آرزوی او این است که جان و دلش را برای معشوقش قربانی کند، اما از آنجا که دسترسی به او برایش ممکن نیست، حس ناامیدی و تلخی دارد.