شمارهٔ ۲۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به عمق عشق و درد فراق اشاره می‌کند. او می‌گوید که جان خود را فدای محبوب کرده و در برابر غم او هیچ چیزی برای درمان ندارد. همچنین به دل تنگ خود هشدار می‌دهد که از غم‌های دنیوی خودداری کند، زیرا در نهایت همه چیز در جهان بی‌ارزش و پوچ است.