شمارهٔ ۲۴۰ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از زیبایی چشم‌های معشوقه‌اش صحبت می‌کند که ناگهان دل او را تسخیر کرده است. او اشاره می‌کند که صبرش از شدت عشق، پاره‌پاره شده و فکر می‌کرده که با پیوند به معشوق به خوشبختی دست می‌یابد، اما در نهایت ناکام مانده و دلش به درد آمده است.