شمارهٔ ۲۶۴ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ذوقی دگرست وقت گل می خَوردن
همچون درمش ورق به گرد آوَردن
وآنگه به سر ماه‌رخی سرو قدی
از روی طرب نثار بر وی کردن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و دل‌انگیزی زمان گل‌چینی اشاره دارد و به علاقه و شگفتی انسان در هنگام دیدن زیبایی‌های طبیعی می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصویرات شاعرانه، به وصف یک چهره زیبا و دلنشین می‌پردازد و آن را به رویش گل‌ها و شادابی آنها مرتبط می‌کند. در واقع، این ابیات حس خوشایند و شوقی را که در روزهای بهاری و زمان شکوفایی گل‌ها تجربه می‌شود، بیان می‌کند.