شمارهٔ ۲۷۸ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از احساسات و اندوه خود نسبت به دوری محبوب می‌گوید. او در خواب‌هایش تحت تأثیر جذابیت و غمزه معشوق بوده و در تلاش برای وصال او در کوچه‌ها بی‌قرار است. همچنین، شب‌های دوری را با حس ناراحتی و تپش می‌گذراند.