شمارهٔ ۲۹۱ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش صحبت می‌کند که دل او را به درد و رنج انداخته است. چشمان او لبخند را برای دیگران به ارمغان می‌آورد، اما برای شاعر تنها درد و خستگی باقی گذاشته است. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی برای معشوقش قربانی نشود، همواره از مسیر عشق منحرف خواهد شد.