شمارهٔ ۲۹۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از ناتوانی و رنج خود سخن می‌گوید و به تهمت‌هایی که از سوی دشمنان به او وارد می‌شود، اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که مانند گرگی دربدری است که از نعمت‌های زندگی محروم است و به خاطر این وضعیت، مورد طعنه و سرزنش دیگران قرار می‌گیرد. در واقع، شاعر به تصویرگری بر ناکامی‌ها و فشارهایی که به او وارد می‌شود، می‌پردازد.