شمارهٔ ۳۰۸ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به عشق و وابستگی عمیق خود به محبوب اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که نام عشق او در هر جایی به زبان‌ها می‌آید و زلف محبوبش او را دیوانه کرده است. او خود را به محبوب نزدیک و آشنا حس می‌کند، اما در عین حال از خود بیگانه شده است.