شمارهٔ ۳۴۸ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آمد به مشامم از سر زلف تو بوی
افکند دل مرا دگر در تک و پوی
از بس که به چوگان جفا زد ما را
سرگشته از آن کرد چنانم چون گوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از بوی موی محبوبش سخن می‌گوید که به مشامش می‌رسد و باعث می‌شود دلش بی‌تاب و پر هیجان شود. او از جفاهایی که محبوب به او روا داشته، سخن می‌گوید و به نوعی احساس سرگشتگی و بی‌پناهی می‌کند، مانند گوی‌ای که به اطراف پرتاب شده است.