شمارهٔ ۳۵۵ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل بستدی از من که کنی دارایی
یا گلشن وصل را شبی آرایی
بردی و به دست غم سپردی زنهار
تا دل دگر از دست کسی نربایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر بیان می‌کند که محبوبش به او وابسته شده است و از او خواسته تا زندگی مشترک را زیباتر کند. اما در عوض، او را تنها گذاشته و دلش را به غم سپرده است. شاعر از محبوبش می‌خواهد که دلش را به کسی دیگر نسپارد و مراقب احساساتش باشد.