شمارهٔ ۷۰ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق عمیق و وابستگی شدید شاعر به معشوقش است. شاعر می‌گوید که جز وصل و یاد معشوق هیچ چیز دیگری برایش مهم نیست و دهان تنگ او نیز برایش چیزی جز هیچ را نمی‌خواهد. به عبارتی، عشق او به حدی است که تنها وجود معشوق برایش معنا دارد و دیگر امور برای او بی‌ارزش هستند.