شمارهٔ ۱۲ جلال عضد
جلال عضد / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
پیشوای زمانه زین الدّین
سرور اهل روزگاری تو
آسمان را غلام می خوانی
چرخ را بنده می شماری تو
در جهان آن یگانه‌ای امروز
که دوم در زمین نداری تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمجید و ستایش از یک پیشوای بزرگ و معصوم به نام زین الدین پرداخته است. شاعر او را سروری می‌داند که در میان مردم زمانه خود یگانه است و هیچ رقیبی ندارد. او به قدرت و جایگاه این پیشوای بزرگ اشاره می‌کند و می‌گوید که آسمان و چرخ (زمان) نیز در خدمت او هستند و به نوعی او را برتر از همه چیز می‌شمارد.