نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ جلال عضد

جلال عضد / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خداوند! تویی ک اوراد مدحت

بر افلاک و عناصر فرض باشد

به جنب سرعت عزم عنانت

سما سنگین عنان چون ارض باشد

برون است از کمیّت جودت آری

غرض عاری ز طول و عرض باشد

غرض از مایۀ تصدیع بیت است

که بر رأی منیرت عرض باشد

کسی کز تیغ او خور مایه دار است

روا داری که او را قرض باشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وصف عظمت و بزرگی خداوند پرداخته است. شاعر به ستایش خدا می‌پردازد و او را بالاتر از عوالم و عناصر مادی می‌داند. اشاره می‌کند که خداوند از قیود زمانی و مکانی فراتر است و بخشندگی و جود او نیز بی‌نهایت و فراتر از اندازه‌هاست. در نهایت، تأکید می‌کند که کسی که از رحمت و نعمت خدا بهره‌مند است، نباید نگران قرض و بدهی باشد، چرا که خداوند او را در برکت و رحمت خود متضمن می‌کند.