شمارهٔ ۲۲۱ جلال عضد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حالت و ویژگی‌های سایه و مفهوم آن پرداخته است. شاعر از سایه‌ای که خود فتان و جذاب است، صحبت می‌کند و از ترس و دوری از خود می‌گوید. سایه به عنوان موجودی باریک، دردناک و دلسوز دیده می‌شود که در گوشه‌ای تنها و غمگین نشسته و گریه می‌کند. همچنین، شاعر به تضاد و لجاجت با سرنوشت خویش اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر خاک جلال را بشناسند، به شدت متعجب و غرق در حیرت خواهند شد. در نهایت، شاعر از رمزی سخن می‌گوید که تنها ذهن‌های تیز می‌توانند آن را درک کنند.