شمارهٔ ۲۶ جلال عضد
جلال عضد / رباعیّات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون ابر گهرفشانی لعل تو دید
از دیده ببارید بسی مروارید
دندان خوشت به زیر لب می خندید
گوهر سرانگشت به دندان بگزید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با اشاره به زیبایی و دلربایی معشوق، از دیدن او در دلش شگفتی و شوق به وجود می‌آید. مانند بارانی از مروارید، اشک شوقش می‌ریزد. او همچنین با اشاره به لبخند معشوق و دندان‌های زیبا، زیبایی‌های او را تحسین می‌کند و در نهایت به گوهرهایی که در دستانش است، اشاره می‌کند که نشانه‌ای از زیبایی و ارزشمند بودن اوست.