شمارهٔ ۴۱ جلال عضد
جلال عضد / رباعیّات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر شب مَی اشک خویشتن نوش کنم
چون مجمر از آتش جگر جوش کنم
با خامُشی اندر سخن آیم، لیکن
با تنهایی دست در آغوش کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از احساسات عمیق و تنهایی خود سخن می‌گوید. وی هر شب اشک می‌ریزد و دردهای درونش را با آتش جگرش احساس می‌کند. او به رغم سکوت، در تنهایی به گفتگو می‌پردازد و این تنهایی را در آغوش می‌گیرد. این نشان‌دهنده یک حالت عاطفی و درونی قوی است.