شمارهٔ ۱۰۰ - بزرگی در اصل جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
هر که در اصلش بزرگی بوده است
آن ازو هرگز نگردد هیچ کم
پیل کو جز خدمت شاهی نکرد
چون ز آسیب فنا گردد عدم
زاستخوان او اگر پیلی کنی
خدمت شاهی کند او نیز هم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به خداوند می‌گوید که او و اسبش در درگاه او حاضرند و هر دو در این دنیا به سختی گرسنگی می‌کشند. او درخواست می‌کند که اگر کمی جو به اسبش بدهد، آنها نیز از این فیض بهره‌مند خواهند شد. همچنین، اگر گندم هم به او بدهد، در برابر نعمت‌هایش سر به خاک می‌سایند.