شمارهٔ ۱۱۹ - قسم جمالالدین عبدالرزاق
جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
بخدائی که بر خداوندان
فرض کردست بندگی کردن
که مرا مرگ خوشترست ازانک
اینچنین بیتو زندگی کردن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به توصیف یک پادشاه شریعت پرداخته و از او به عنوان کسی نام میبرد که نه تنها قدرت تسهیل کارهای دشوار را دارد، بلکه به نوعی درمانگر دردها و مشکلات بندگانش نیز هست. شاعر از احساس درماندگی و آزار شخصی خود سخن میگوید و میخواهد که پادشاه با کرم و لطف خود به درد دل او گوش دهد. او همچنین به وجود مشکلات در جامعه و تاثیرات آن بر خود اشاره کرده و میپرسد که چرا این مشکلات باید ادامه یابند. در نهایت، شاعر از پادشاه میخواهد که به مدد و یاری او بیاید و نقصهای موجود را برطرف سازد.