شمارهٔ ۱۳۵ - فراق جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به استفاده از نمادگرایی و تصویرسازی پرداخته و به موضوع پیری و شکایت از وضعیت آن می‌پردازد. شاعر با اشاره به اینکه رنگ موهای سفید نشانه پیری است، به کسی می‌گوید که بهانه‌جویی و کج‌خلقی‌اش را رها کند. همچنین به او یادآوری می‌کند که از مشکلاتش نمی‌تواند فرار کند و به جای نگرانی از وضعیتش، بهتر است که با پذیرفتن پیری، به زندگی ادامه دهد. در نهایت بر این نکته تأکید می‌کند که نمی‌توان به گذشته بازگشت و بهتر است این واقعیت را بپذیرد.