شمارهٔ ۱۲۹ - خاطر وقاد جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وصف و ستایش کسی پرداخته شده است که از نظر عقل و فضیلت بالاتر از دیگران است. شاعر به زیبایی و شکوه او اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود او بهشت را به وجود می‌آورد. همچنین، قدرت و مقام او را با آسمان‌ها و خورشید مقایسه می‌کند و نشان می‌دهد که حتی اگر در مرتبه‌ای پایین‌تر باشد، حساسیت و ارادت خاصی به او وجود دارد. در پایان، شاعر درخواست می‌کند که لطفی کند و او را از مشکلات دور کند تا بتواند بیشتر از او ستایش کند و در عین حال، به تصویرسازی لحظات سخت زندگی اشاره می‌کند.