شمارهٔ ۳۹ - تهنیت عید جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای لقای تو عید اهل کرم
عید اضحی ترا همایون باد
گوش این چرخ از مناقب تو
چون صدف پر ز دُرّ مکنون باد
رایت قدر تو چو همت تو
از خم هفت چرخ بیرون باد
دست خصمت به تیغ گشته قلم
پشت او از شکستگی نون باد
چرخ اگر جز به حکم تو گردد
از شفق تیغ صبح گلگون باد
فیض دست تو همچو قطره ابر
سبب رزق ربع مسکون باد
هر که او برخلاف تو دم زد
ور بود مشگ غرقه در خون باد
ریش او زیر دست موسی به
مال او پایمال قارون باد
طبع من گاه شغل مدحت تو
همچو لفظ تو پاک و موزون باد
گردش چرخ و سیر اختر او
جمله و بر وفق رای میمون باد
از قضا نامزد به فرمانت
بره چرخ و گاو گردون باد
همه روزیت عید باد و همه
خوشتر و بهترت از اکنون باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش شخصی خاص با ویژگی‌های عالی و بی‌نظیر پرداخته است. شاعر با زبان شاعرانه و استعاره‌های زیبا به توصیف فضل و هنر او می‌پردازد و او را به عنوان منبع نیکویی و برکت برای دیگران معرفی می‌کند. محبت و تربیت او به گونه‌ای است که به دیگران الهام می‌دهد و استعدادهای نهفته را پرورش می‌دهد. شاعر از مقام این شخص به عنوان الگوی کمال یاد کرده و بیان می‌کند که هیچ‌کس در عالم به اندازه او ارزشمند نیست. در نهایت، شاعر با احساساتی عمیق به قدرت و اثرگذاری او بر زندگی دیگران اشاره می‌کند و تحت تأثیر این ویژگی‌ها، شکرگزاری و احترام خود را ابراز می‌دارد.