شمارهٔ ۴ - شکایت از دوری جمالالدین عبدالرزاق
جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
هست سوگندم بنام آنکه هست
پیش علمش ذره همچون آفتاب
وانکه بی الهام ارشادش خرد
باز نشناسد خطا را از صواب
کز فراق حضرتت من بنده را
نیست پروای خور و امکان خواب
بی رکاب اشرفت هستم چنانک
ماهیی بر خشک یا شکر در آب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر با سوگند به وجود خداوند، به کوچک بودن خود در برابر علم و دانش او اشاره میکند. او بیان میکند که بدون الهام و هدایت الهی، انسان نمیتواند درست از نادرست را تشخیص دهد. شاعر از وجود خداوند و فاصلهاش از او ابراز غم میکند و میگوید که او در چنین حالتی مانند ماهی در خشکی یا شکر در آب، بیتاب و نگران است.