شمارهٔ ۵ - کمال الدین محمود جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر درباره دوستی صحبت می‌کند که دانا و با کمال است و نامش کمال‌الدین محمود الحق است. او شخصی کریم و نیکوکار است، اما به نظر می‌رسد که از نظر جامعه مورد بی‌مهری قرار گرفته است. شاعر از خود می‌پرسد که چرا این دوست با وجود تمام خوبی‌ها و فضایلش از صفات و احترام لازم در میان مردم برخوردار نیست. او اشاره می‌کند که در وجود این شخص عیبی نیست و این سوال را در ذهن دارد که آیا این وضعیت ناشی از بیداد آسمان است یا خود اوست. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که این شخص دارای دو عیب بزرگ است: یکی اینکه هنری دارد و دیگری اینکه همچنان انسانی در میان مردم است.