شمارهٔ ۵۵ - فضل خواجه جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
ترا فضل بر دیگری بیش ازین نیست
که تو میدهی چیز و او می ستاند
چوندهی و نستاند آن فضل برخاست
تو اوئی و او تو چه رجحان بماند؟
طمع چون بریده شد از خیر خواجه
زنش غر که خود را کم از خواجه داند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به اهمیت عقل و فهم صحیح اشاره می‌کند. او می‌گوید که انسان عاقل باید در پی روزی و رزق خود به خداوند متکی باشد و نباید به دیگران وابسته باشد. همچنین، او به این نکته اشاره می‌کند که نه خشم و نه خوشنودی هیچ کس نمی‌تواند جان یا روزی کسی را تضمین کند، بنابراین باید به خدا اعتماد کرد و از وابستگی به دیگران پرهیز کرد.