شمارهٔ ۷۱ - اسبک جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دعاگو اسکبی دارد که هر روز
ز عشق کاه تا شب میخروشد
غزل میخوانم و در وی نگیرد
دو بیتی نیز کمتر می نیوشد
توقع دارد از انعام مخدوم
که بر وی توبواری کاه پوشد
و گر که نیست در اصطبل معمور
درین همسایه شخصی میفروشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به قدرت و عظمت خداوند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خداوند به قدری بزرگ و با عزت است که حتی در مکان‌های بزرگ و کهن نیز نمی‌گنجد. همچنین، او بر این نکته تأکید می‌کند که وجود ذرات عالم نیز بدون اراده خداوند ممکن نیست. در پایان، شاعر بیان می‌کند که احساست عمیق و شوق درون او قابل بیان با کلمات نیست و فراتر از آن است که در سخن بگنجد.