شمارهٔ ۸۶ جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای آفتاب برج سیادت روا مدار
گر بر مثال جاه تو انجم شود نقط
آگه شود زمانه زاسرار لوح غیب
گر قوت بیان تو ماند برین نمط
آنجا که کلک مدح تو خواهد مسیر عقل
از شاخ سدره دست عطارد کند مقط
یک نکته استماع کن از عقل خرده دان
دانسته که عقل مصون باشد از غلط
چون مشک کیسوی تو بکافور شد بدل
زین پس مگیر دامن خوبان مشک خط
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اختلاف دانشمندان به سبب رحمت و فهم آنهاست، چرا که کفر و نادانی در پرتوی علم و دلایل آن قرار دارد. شاعر مثالی می‌زند تا این مطلب را روشن کند: همان‌طور که نور خورشید و برق از تیغ تابناک بیرون می‌آید، تفاوت‌های انسانی نیز می‌تواند مانند این نور باشد. در نهایت، بین تیغ کوه و تیغ خورشید، هرچند هر دو قوی هستند، اما در اثر تضاد و تعامل آنها، به نتایج متفاوتی در زندگی و روح انسان‌ها می‌انجامد.