شمارهٔ ۹۲ - راست گوئی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
مرد باید که راستگو باشد
ور ببارد بلا بر او چوتگرگ
نام مردی بر او دروغ بود
کش نباشد براست گفتن برگ
راستی را تو اعتدالی دان
که از و شاخ خشک گیرد برگ
سخن راست گومترس که راست
نبرد روزی و نیارد مرگ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به حالت ناامیدی و دل‌سردی از زندگی اشاره دارد. گوینده به تکرار می‌گوید که زندگی خوشی ندارد و کار و فعالیت نیز در آن نیست. او از اندوه و نگرانی زندگی خسته شده و به مرگ اشاره می‌کند که گویا شخصی به آن بی‌توجه است. در کل، مضمون کلی این ابیات بیانگر یأس و غم از بی‌معنایی زندگی و غفلت از حقیقت مرگ است.