شمارهٔ ۹۰ - بنده نوازی جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر نارضایتی و افسوس نسبت به گذر زمان و بی‌ثباتی زندگی است. شاعر به چرخش روزگار و تأثیر آن بر انسان‌ها اشاره می‌کند و از نقص و کج‌روی ستارگان می‌گوید. او بر این نکته تأکید می‌کند که عمر کوتاه و گذراست و هر لحظه از آن باعث تکه‌تکه شدن زندگی‌مان می‌شود. او همچنین به غم و اندوه لاله‌ها و نرگس‌ها اشاره می‌کند که نمادی از درد و غم در زندگی هستند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که مرگ ناگزیر است و هیچ کس از آن در امان نخواهد بود، حتی بزرگ‌ترین افراد. شعر به طور کلی بر ناپایداری زندگی و نیاز به توجه به زمان حال تأکید دارد.