شمارهٔ ۹۵ - تقاضای کاه جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خدا تشکر می‌کند که او را از بند حرص و آز آزاد کرده است. او به این نکته اشاره می‌کند که به خاطر خدمت به معشوقش، به ناکامی و دوری افتاده است. شاعر همچنین بیان می‌کند که نه در خواب رفته و نه به خنده پرداخته است، نشان‌دهنده حالتی از غم و اندوه در این مسیر است.