شمارهٔ ۱۰۰ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به ناگهانی جدا شدن از معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که در این جدایی مانند سیمی جمع شده و با کج‌روی خاصی که دارد، خود را به گونه‌ای سلطنتی می‌بیند. در نهایت، او از اسب پیاده شده و به نوعی به وضعی شبیه شاهان رسیده است.