نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۴ جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از بسکه همیکنم بشب ناله و آه

بر چرخ سیاهشد ز آهم رخ ماه

این خود چه دلست که برمنش رحمت نیست

من بنده آن دلم زهی سنگ سیاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و ناله‌ای که در شب دارد سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که آه و ناله‌اش بر روی چرخ سیاه زمان تأثیر گذاشته و چهره ماه را نیز تحت‌الشعاع قرار داده است. او از بی‌رحمی دلی که دارد شکایت می‌کند و خود را بنده آن دل توصیف می‌کند که احساس می‌کند سنگین و بی‌رحم است.