شمارهٔ ۵۰ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از جان سوخته‌اش سخن می‌گوید و اینکه از او درباره‌ٔ حالش می‌پرسند. او در مقابل کسانی که از درد و زخم‌های روحی‌اش خبر دارند، با یادآوری یک عربده و حالتی که دیروزی داشته، به فکر می‌افتد که چرا این چنین از او می‌پرسند.