شمارهٔ ۶۲ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به توصیف مهارت و جذابیت یک کافر (غیرمومن) می‌پردازد که دل‌ها را با زلف‌هایش اسیر خود کرده است. او از دل و دیده دعوت می‌کند که اگر از سنگ نیستند، پند بگیرند و عبرت آموزی داشته باشند. به نوعی، این ابیات به تأثیر عمیق زیبایی و محبت اشاره دارد و مخاطب را به تفکر وادار می‌کند.