شمارهٔ ۸۱ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این عبارات، شاعر احساسات شدید و متضادی را بیان می‌کند. او می‌گوید که مثل آتش در برابر دشمنانش می‌سوزد و به خاطر زخم‌ها و خونی که از تیغ‌ها به زمین می‌ریزد، بسیار آزرده است. او بین دو گزینه مردد است: یا سرش را همچون موی زیبای معشوقش در باد رها کند یا با تمام قوا به آب برگردد و کارهایش را دوباره شروع کند. این تحیر نشان‌دهنده کشمکش درونی شاعر است.