شمارهٔ ۹۸ جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلفی که همه سال دل و جان برد او
هرگز بوفا سوی کسی ننگرد او
گویند که سرخ است و سیه بایستی
چون سرخ نباشد که همه خون خورد او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به زیبایی و جذابیت زلف محبوب اشاره دارد که دل و جان همه را می‌رباید و هیچ‌گاه به کسی جز خود نگاه نمی‌کند. گفته می‌شود که زلف یا مو باید سرخ و سیاه باشد، چون اگر سرخ نباشد، به اندازه‌ای که دل‌ها را می‌برد، خون می‌خورد.