شمارهٔ ۹۹ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات، شب گذشته را توصیف می‌کند که احساسات عمیقی را تجربه کرده است. او از وصال محبوب و جدایی صحبت می‌کند و به لحظه‌ای اشاره می‌کند که در آغوش یار خوابش برده، در حالی که دست‌هایش دور گردن معشوقش است و لبانشان به هم نزدیک است. این تصویر لحظه‌ای از عشق و آرامش را به نمایش می‌گذارد.