بخش ۱۳۰ - در بیان آنکه مرویست از حضرت رسالت صلی الله علیه و آله و سلم که گفت لقیت ابراهیم لیلة اسری بی فقال یا محمد اقراء امتک منی السلام و اخبر هم ان الجنة طیبة التربة عذبة الماء و انها قیعان و ان غراسها سبحان الله و الحمدلله و لااله الا الله و الله جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره شب معراج پیامبر (ص) و گفت‌وگوهای او با خداوند و اهمیت درختان و نعمت‌های بهشتی صحبت می‌کند. پیامبر به عنوان نماینده امت خود درخواست می‌کند و اشاره به پاکی و خوبی زمین بهشت می‌کند. هرچند در بهشت درختی نیست، اما خاک آن پاک و طیب است. درختان بهشتی نتیجه تلاش و ستایش خداوند هستند و نشان‌دهنده‌ی زیبایی و طراوت بهشت‌اند. این درختان بار آور هستند و به باغ‌های پرآب و سبز اشاره دارد که از آنها ظهور می‌یابد. در پایان، این کلمات را فانی و بی‌دوام می‌داند، اما می‌گوید که حق با کمال آفرینش خود می‌تواند آن را به جواهر باقی تبدیل کند.