نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۷ - اشارت به آنکه گفته اند الصوفی کاین باین جامی

جامی / دفتر اول / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

هر که حق داد نور معرفتش

کاین باین بود صفتش

جان به حق تن به غیر حق کاین

تن ز حق جان ز غیر حق باین

ظاهر او به خلق پیوسته

باطن او ز خلق بگسسته

از درون آشنا و همخانه

وز برون در لباس بیگانه

راه اهل ملامتست این راه

وز غرامت سلامتست این راه

خیز جامی و خاک این ره باش

هر چه داری به خاک این ره پاش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان مفهومی عمیق درباره شناخت و حقیقت می‌پردازد. او می‌گوید که کسی که به حقیقت واقعی دست یابد، در واقع معرفت و نور خاصی دارد. این فرد در ظاهر با دیگران ارتباط دارد، ولی باطنش از آن‌ها جداست. او تأکید می‌کند که دنبال کردن مسیر اهل ملامت، سختی‌هایی دارد اما در عوض سلامت و نجات می‌آورد. به خواننده توصیه می‌کند که برای رسیدن به این حقیقت، باید آماده جستجو و فداکاری باشد و هرچه دارد را به پای این مسیر بگذارد.