بخش ۶۱ - در بیان آنکه ملازمت مصلی مر شطر مسجد حرام را بنا به انقیاد امر حق و اتباع شریعت اوست و الا هویت حق سبحانه چنانکه در قبله مصلی هست در جمیع جهات هست جامی
جامی / دفتر اول / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
گر مصلی کند به وقت صلاة
روی در کعبه از جمیع جهات
باشد از حق بدان جهت مأمور
ور نه حق نیست اندر آن محصور
روی در روی او بود هیچ کس
نیست در قبله مصلی و بس
گرچه در هر جهت بود موجود
لیک در یک جهت شود مسجود
حق بود چون محیط و کعبه چو شط
نیست این دور ازان به هیچ نمط
تا کنی در محیط زان شط ره
گفت ولوا وجوهکم شطره
ره ز شط در محیط ببریدن
هست در شط محیط را دیدن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم معنوی نماز و جهت‌گیری در هنگام نماز اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که هنگام نماز، فرد باید به سمت کعبه (قبله) روی آورد، زیرا این عمل از سوی خداوند مأمور شده است. اگرچه خداوند در هر جایی موجود است، اما در اینجا بر این نکته تأکید می‌شود که فرد باید به یک جهت خاص (کعبه) متمرکز شود تا نماز او پذیرفته شود. همچنین شاعر می‌گوید که خداوند همانند یک محیط بزرگ است و کعبه مانند یک شط (رودخانه) درون آن قرار دارد. بنابراین، نمازگزار باید به سمت کعبه روی کند و از این طریق به سخن خداوند پاسخ دهد.