بخش ۷۰ - تمثیل جامی
جامی / دفتر اول / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
به رهی تیز می گذشت کسی
دامنش را گرفت بوالهوسی
که روان باش نام خویش بگوی
لقب باب و مام خویش بگوی
گفت روزی که زادم از مادر
نام من قلتبان نهاد پدر
نام خود گفتمت تو هم به قیاس
نام آن هر دو را ازین بشناس
بسته خاطر به کار خویشتنم
بیش ازین نیست فرصت سخنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شخصی در حال عبور است که ناگهان با فردی سر به هوا مواجه می‌شود. آن فرد از او می‌خواهد که نام و نام خانوادگی‌اش را بگوید. فرد پاسخ می‌دهد که پدرش او را "قلتبان" نامیده و درخواست می‌کند که نام پدر و مادرش نیز ذکر شود. او همچنین اشاره می‌کند که درگیر کارهای خودش است و وقت زیادی برای صحبت کردن ندارد.