بخش ۶۷ - در وسوسه نماز و نیت برای کسب جمعیت جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف وضعیت وسواس در نماز پرداخته است. شاعر به تصویر کشیده که چگونه وسوسه‌ها مانند دیوی درون فرد حاضر می‌شوند و او را دچار تردید و سردرگمی می‌کنند. فردی که در حال نماز است، گاهی نیتش را می‌گوید و گاهی آن را ترک می‌کند. او دچار نوساناتی می‌شود؛ گاهی دستش را به سمت بالا می‌برد و گاهی در کنار خود می‌گذارد. همچنین، سر و صورتش به چپ و راست می‌چرخد. این رفتار باعث حیرت دیگران می‌شود که نمی‌دانند این فرد در چه حالتی است. در نهایت، شاعر به فرد توصیه می‌کند که قبل از نماز به فکر این وسوسه‌ها و مشکلات باشد و از روی بی‌توجهی به آن‌ها نگذرد، چون در این صورت کار را سخت‌تر می‌کند.