نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۰ - اشارت به کلام جامی

جامی / اعتقادنامه / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

وآخرین وصف کان کلام بود

نه به حلق و زبان و کام بود

بر کلامش سکوت سابق نی

تهمت خامشیش لاحق نی

حق تعالی چو بی عبارت و حرف

با عدم گفته نکته های شگرف

عدم آمد ز ذوق آن سخنان

به فضای وجود رقص کنان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف کلامی می‌پردازد که فراتر از کلمات و زبان است. در اینجا بیان می‌شود که کلام واقعی نه به صورت لفظ و بیان، بلکه به صورت سکوت و عمق معانی حضور دارد. خداوند با بیان نکات عمیق و شگفت‌انگیز، حتی بدون کلمات، به وجود نفوذ می‌کند. عدم (هیچ) به خاطر لذت بردن از این سخنان به رقص در آمده و به فضای وجود جلوه می‌دهد.