بخش ۱۰ - اشارت به کلام جامی
جامی / اعتقادنامه / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
وآخرین وصف کان کلام بود
نه به حلق و زبان و کام بود
بر کلامش سکوت سابق نی
تهمت خامشیش لاحق نی
حق تعالی چو بی عبارت و حرف
با عدم گفته نکته های شگرف
عدم آمد ز ذوق آن سخنان
به فضای وجود رقص کنان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف کلامی میپردازد که فراتر از کلمات و زبان است. در اینجا بیان میشود که کلام واقعی نه به صورت لفظ و بیان، بلکه به صورت سکوت و عمق معانی حضور دارد. خداوند با بیان نکات عمیق و شگفتانگیز، حتی بدون کلمات، به وجود نفوذ میکند. عدم (هیچ) به خاطر لذت بردن از این سخنان به رقص در آمده و به فضای وجود جلوه میدهد.