بخش ۲۶ - اشارت به میزان جامی
جامی / اعتقادنامه / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
وضع میزان کنند از پی آن
تا بسنجند طاعت و عصیان
آن کش افزود کفه حسنات
شاد زی گو که شد ز اهل نجات
وان که افزود پله عصیان
خون گری گوی که ماند در خسران
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت درباره سنجش اعمال انسان‌ها صحبت می‌کند. در آن اشاره می‌شود که کسانی که کارهای نیک انجام دهند (حسنات) در گروه نجات‌یافتگان قرار می‌گیرند و باید شاد باشند. اما کسانی که به گناه و عصیان روی آورند، باید در غم و نگرانی باشند، زیرا در نهایت به ضرر خود خواهند رسید و در حالت خسارت باقی خواهند ماند.