نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳ - اشارت به ملائکه مهیمین که لایزال در شهود جمال حضرت حق مستهلکند و مستغرق جامی

جامی / دفتر دوم / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

از ملایک جماعتی هستند

کز می عشق جاودان مستند

نی ز خود نی ز خلقشان خبری

نی به خود نی به خلقشان نظری

برده از خلق در وجود سبق

در شهود حق اند مستغرق

عارفانی که راه دین پویند

نام ایشان مهیمین گویند

ز آدمیزاده نیز بسیارند

که ازین شیوه بهره ای دارند

جسم شان در مجاهدت قایم

جان شان در مشاهدت هایم

در بریده ز دنیی و عقبی

کرده از هر دو روی در مولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به وصف گروهی از ملایکه و عارفان پرداخته که در عشق به خداوند غرق شده‌اند و از خود و مخلوقات بی‌خبرند. این عارفان که به دنبال حقیقت و دین هستند، در راه خداوند و مشاهده او به سر می‌برند و از دنیا و آخرت جدا هستند. آنها جسم خود را در مجاهدت و جان خود را در مشاهده حق قرار داده‌اند و به نوعی در حالت فنا قرار دارند.