بخش ۴۳ - امام شافعی رضی الله عنه فرموده است که می بایستی طبیب اسلامیان دانایان پارسا بودی نه یهود و ترسا جامی
جامی / دفتر سوم / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
شافعی آن امام مطلبی
گفتی این نکته با ذکی و غبی
که دریغا که دانش اندوزان
شمع علم شریعت افروزان
علم طب را که کار ایشان بود
به نصاری گذاشتند و یهود
ساختند آن گروه فرزانه
آشنا را رهین بیگانه
گرچه بر طب چو علم های دگر
نتوان یافت جز به کسب ظفر
آن نه چون دیگران در او کافیست
اصل در وی طبیعت صافیست
بس دقایق در او که پیش آید
که به درس و کتاب نگشاید
فطنتی یابد اندر او ازلی
که خفیات ازان شوند جلی
آن نه مقدور سعی انسانی ست
بلکه فیضی ز فضل یزدانی ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شافعی به نقد وضعیت علم پزشکی در زمان خود می‌پردازد و اشاره می‌کند که دانشمندان مسلمان به جای پیشرفت در این علم، آن را به یهود و نصاری واگذار کرده‌اند. وی تأکید می‌کند که علم طب با سایر علوم تفاوت دارد و نیازمند درکی عمیق و ذاتی است که تنها از طریق تلاش انسانی حاصل نمی‌شود، بلکه به فیض و فضل الهی نیاز دارد. همچنین، به پیچیدگی‌های این علم اشاره می‌کند که تنها با درس و کتاب قابل دسترسی نیست و باید از فطرت انسانی برخوردار باشد.