بخش ۶۳ - مناجات در مقام رضا طلبیدن و از آنجا رخت به سر منزل محبت کشیدن جامی
جامی / سبحة‌الابرار / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
ای رضا بخش ریاضت کیشان
رایض طبع رضا اندیشان
قبله همت کارآگاهان
قاضی حاجت حاجت خواهان
دل راضی به قضایت طلبیم
روضه حسن رضایت طلبیم
بی رضای تو گل باغ نعیم
هست بر سینه ما داغ جحیم
از سخط لاله این باغ مکن
باغ را بر دل ما داغ مکن
باغ ما شیفته شبنم توست
داغ ما سوخته مرهم توست
شبنم جود بدین باغ فرست
مرهم لطف بدین داغ فرست
بنده جامی که طلبگار رضاست
مانده در کشمکش خوف و رجاست
دامن از خوف و رجایش نفشان
بر سر خوان رضایش بنشان
بنهش جام محبت بر دست
سازش از نشوه آن بیهش و مست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره محبت و طلب رضایت است. شاعر به رضای الهی و آرامش دل اشاره می‌کند و خواسته‌های خود را به نمایش می‌گذارد. او به عشق و نعمت‌های خداوند اشاره کرده و از داغ‌ها و مشکلات وجودی خود می‌گوید. با وجود این داغ‌ها، او امیدوار است که با محبت الهی، آرامش و شفا بیابد. در نهایت، شاعر از خوان رحمت و محبت خداوند دعوت می‌کند و خواهان آن است که با عشق و محبت، زندگی را معنا ببخشد.